Spacer po Mediolanie Brera i Navigli: samodzielnie prowadzony trasą przez artystyczne dzielnice

Poza marmurową wspaniałością centrum Mediolanu leży miększe, bohemskie miasto wybrukowanych dzielnic artystycznych, starożytnych bazylik i starych kanałów wyłożonych barami, a ten spacer ich szuka. Jeśli szukasz spaceru pieszego we Włoszech, który zamienia pomniki na atmosferę, ten samodzielnie prowadzony spacer po Mediolanie wędruje po artystycznej dzielnicy Brera, odwiedza niektóre z najstarszych i najpiękniejszych kościołów miasta i schodzi do Navigli, zachowanych kanałów, gdzie Mediolan ożywa w zmroku. To spacer wąskich uliczek, ukrytej sztuki i uroku nad wodą, pokazujący cieplejszą i bardziej zrelaksowaną stronę tego tętniącego życiem miasta północnego.

Zanim zaczniesz, kilka notek praktycznych. Ten spacer obejmuje około pięciu kilometrów i zajmuje około dwóch do dwóch i pół godzin łatwego spaceru, całkowicie płaskiego i wyłożonego kostką i kamieniem. Noś wygodne buty na nierównych powierzchniach. Idealnym czasem do rozpoczęcia jest późne popołudnie, abyś dotarł do kanałów podczas słynnej godziny aperitywu, gdy bary nad wodą się wypełniają i światło staje się złote nad wodą. Jeśli obserwujesz dźwięk, trzymaj oczy wysoko na sztukę i architekturę, uważaj na rowerzystów i tramwaje, i rób pauzę za każdym razem, gdy okno galerii, drzwi kościoła lub widok kanału zapraszają Cię do spowolnienia.

Dzielnica Brera

Zaczynasz w dzielnicy Brera, artystycznym i bohemskim sercu Mediolanu, małej sieci wybrukowanych ulic, która przypomina bardziej paryską dzielnicę niż tętniące życiem miasto biznesu. Kiedy spacerując, ulice są obsadzone galeriami sztuki, sklepami z antykami, maleńkimi butiqami i przytulnymi trattoriami, ich stoły rozlane na kostce pod bluszczem i latarniami. To od dawna była kryjówka malarzy i studentów, przyciągnięta słynną akademią sztuki w jej centrum, a dzielnica zachowuje twórczą, lekko romantyczną atmosferę. Wróżbity i artyści portrecistów czasami osiedlają się na bardziej ruchliwych narożnikach. Spacer wolno po wąskich uliczkach, zaglądaj do okien galerii i wchłaniaj nastrój. W sercu dzielnicy stoi wspaniały stary pałac, w którym mieści się akademia i jedna z wielkich kolekcji sztuki we Włoszech, a jego dziedziniec to Twoja kolejna przystanku.

Pinacoteca di Brera

Pinacoteca di Brera jest jedną z najpiękniejszych galerii sztuki we Włoszech, umiejscowioną w wspaniałym pałacu barokowym, którego dziedziniec sam wart jest odwiedzenia, zanim jeszcze rozpatrzysz arcydzieła wewnątrz. Wejdź na duży dziedziniec arkadowy, otoczony eleganckimi kolumnami na dwóch poziomach, i znajdź w jego centrum uderzającą brązową rzeźbę Napoleona pozowanego jako heroiczny nagi bóg, odważny i lekko niepokojący pomnik. Wokół Ciebie studenci sztuki pędzą między zajęcia, szkicowniki pod ramionami, ponieważ akademia nadal dzieli budynek. Galeria wyżej zawiera niektóre z największych malarstwa Renesansu włoskiego, ale sam dziedziniec uchwycił ducha Brera, sztukę i naukę owinięte w wspaniały stary kamień. Wchłaniam arkady i brązową postać. Następnie opuść dzielnicę kierując się na południowy zachód, idąc kilka bloków do skromnego ceglnego kościoła, który chroni jedno z najsławniejszych obrazów na świecie.

Santa Maria delle Grazie

Santa Maria delle Grazie to piękny kościół renesansowy z ciepłej cegły i bladego kamienia, ukoronowany gracją kopułą, ale jego sława spoczywa na jednym obrazie ukrytym w starym refektarzu obok niego, Ostatniej Wieczerzy Leonardo da Vinci. Stoj na spokojnym placu przed kościołem i podziwaj jego harmonijną pracę murową i elegancką kopułę, zaprojektowaną częściowo przez wielkiego architekta renesansu. Słynny fresk, namalowany na ścianie stołówki mnichów, jest tak kruchy i tak cenny, że jednocześnie wpuszczono tylko kilku odwiedzających, ale po prostu stanie obok budynku, który domu jedną z największych dzieł sztuki ludzkości, to cichy dreszczy. Sam kościół jest spokojny i piękny. Wchłonij jego spokój i historię. Następnie idź na południe w kierunku jednego z najstarszych i najświętszych kościołów na całym Mediolanie, jego starożytne wieże wznoszą się przed tobą.