Spacer po Splicie: Samodzielna trasa przez Pałac Dioklecjana

SpliCie to miasto, które żyje wewnątrz rzymskiego pałacu. Siedemnaście wieków temu emerytowany cesarz zbudował sobie ogromny kamienny dom emerytalny nad Adriatykiem, a zamiast rozsypać się w ruinę, zapełnił się ludźmi, sklepami, domami i kościołami i nigdy się nie opróżnił. Ten samodzielny spacer po Splicie przechodzi przez ten żyjący pałac i poza zieloną górę, która go chroni, i to jeden z bardziej niezwykłych samodzielnych spacerów, które możesz zrobić, ponieważ starożytne ściany tutaj nie są muzeum, które patrzysz, ale ulice, którymi chodzisz. To krótka pętla, poniżej trzech kilometrów, ale upycha w sobie rzymski piwnicę, mauzoleum cesarskie, tętniący kwadrat i punkt widokowy nad całym starego miasta i wysp poza. Włóż wygodne buty na marmur i wspinaczkę, i daj mu powolny półdzień.

Przed wyjściem

Zarezerwuj trzy lub cztery godziny, więcej jeśli wjedziesz na dzwonnicę lub pagórek na koniec lub zatrzymasz się na długi lunch z owoców morza, co przez wodę powinieneś. Stare miasto Splicia jest małe i gęste, labirynt marmurowych zaułków wypolerowanych przez wieki stóp, więc włóż buty z trochu przyczepem i spodziewaj się będzie przyjemnie zagubiony, ponieważ pałac to labirynt i to jest część zabawy. Lata tutaj są gorące i kamień trzyma ciepło, więc zacznij wcześnie, zabrać sobie wodę, i użyj cieniu wąskich zaułków. Prawie wszystko na tej trasie jest upakowane w kilka stu metrów, aż do ostatniego odcinka na pagórek, więc możesz wędrować swobodnie i zawsze znaleźć drogę z powrotem do linii brzegowej, aby się zorientować. Jedyną dłuższą nogą jest spacer w górę do Marjan na koniec, łagodna wspinaczka, która zarabia jej widok. I zatrzymaj się, gdy idziesz na kawę na Riva lub przerywę w ukrytym dziedzińcu, ponieważ SpliCie to miasto, które bierze swój czas na poważnie.

Riva

Zacznij na Riva, szerokiej, palmowy obsadzonej promenadzie, która biegnie wzdłuż linii brzegowej przed pałacem, salonie całego miasta. Tu przychodzi SpliCie do spaceru, spotkania i picia kawy, szeroka marmurowa esplanada kawiarnianek terasów, która patrzy na port, ze starą ścianą pałacu wznoszącą się bezpośrednio za nią i łodziami i wyspami przed. Zasiądź przez kilka minut, zamów kawę, i obserwuj, jak miasteczko przechodzi, ponieważ powolny spacer brzegiem to autentyczny lokalny rytuał, szczególnie w złotej godzinie przed kolacją. Południowa ściana Pałacu Dioklecjana grozi prosto za kawiarnkami, i ukryta w niej jest małe drzwi, stara brama morska, która prowadzi prosto w serce starożytnego kompleksu. Kiedyś, zanim gruntę przed zostały odzyskane, morze przyszło prosto do tej ściany i łodzie mogły płynąć przez tę bramę. Poczuj skalę frontów pałacu z tutaj, długą linię rzymskiego kamienia z nowoczesnym życiem kawiarni tętniącym u jego stopy, a potem przejdź przez Bramę Brązu w środku ściany i do chłodnych cieni piwnicy pałacu.

Substruktury Pałacu Dioklecjana

Przez bramę morska wchodzisz do substruktur pałacu, podrumi, ogromnego kompleksu sklepionych piwnic kamiennych, które niegdyś tworzyły fundament prywatnych apartamentów cesarskich powyżej. Przez wieki te sale były pełne śmieci i zapomniane, co dokładnie dlaczego przetrwały tak w całości, i odkrywanie ich ujawniło bliskie idealne mapy w kamieniu wielkich cesarskich pokojów, które kiedyś stały nad. Przejście przez chłodne, słabe, grzmoczące komory jest jak krocząc prosto w czwarty wiek, bare Roman stonework wznoszący się w cieniste łuki powyżej ciebie. Część kompleksu jest bezpłatna do przejścia, centralny korytarz, który łączy linię brzegową do placu powyżej, zwykle wyłożony stoiskami bazaru sprzedającymi rękodzieło i pamiątki, a większy biletowy sekcja otwiera się z niego, jeśli chcesz zbadać pełny zakres piwnicy. Fani pewnej telewizyjnej szkoła o smokach mogą rozpoznać te sale, które stały w czym więcej niż jeden tron. Weź powolny spacer przez klepisko, poczuj temperaturę spuść i wieki upadają poza, a potem wspinaj się schodami na dalszym końcu, które podnoszą cię do jasnego ceremonialnego centrum pałacu.

Peristyl, Katedra i Świątynia Jowisza

Wychodzisz do Peristylu, monumentalnego kolumnowego dziedzińca w samym sercu pałacu, i to jest gwiazda całego starego miasta. To było ceremonialnym placem cesarza, otoczonym kolumnami i łukami importowanego kamienia, gdzie poddani zebraliby się powitać Dioklecjana jako boga żywa zstępującego schodami z jego apartamentów. Dzisiaj jego schody to otwarta scena, gdzie ludzie siedzą z napojem i słuchają piosenkarki wieczorami, te same kamienie służące jako teatr siedemnaście wieków. Z jednej strony wznosi się Katedra Świętego Domniusa, która zaczęła życie jako Mausoleum Dioklecjana, dziwne skręcenie, ponieważ cesarz był słynnym prześladowcą chrześcijan, i sama grobowiec zbudowana dla niego stała się kościołem dedykowanym jednemu z jego ofiar. Jego smukła średniowieczna dzwonnica to symbol Splicia, a jeśli masz nogi, stromy wspinaczka w górę jego otwartych schodów daje wspaniały widok nad dachami. Bezpośrednio naprzeciwko, w dół małego zaułka, stoi mała Świątynia Jowisza, niezwykle nietkniętą, kiedyś dedykowaną królowi bogów i później zamieniła się w baptysteria, chroniącą teraz przez bezgłową czarną sfinksą niesioną tutaj z Egiptu dawno temu. Pozostańcie w tym gęstym węźle pomników, sercu pałacu, a potem kieruj się na północ główną ulicą w kierunku starej bramy lądowej.