Hoe Walk With Me is ontstaan

Ik hou van wandelen. Heel erg zelfs. Ik doe het vooral om mijn hoofd leeg te maken, terug te kijken op dingen die gebeurd zijn, en voor fitness-doeleinden. Dus elke keer dat ik kan, ga ik gewoon wandelen. Het maakt niet uit waar, hoe lang, of wat ik op die wandeling zou doen. Ik zet gewoon muziek op en ga. Ik geniet ervan. Het is mijn "ik-tijd" en ik voel me ontspannen en voldaan na een goede wandeling in een goed tempo. Mensen vinden die net zo van wandelen houden als ik is geen makkelijke opgave, maar het punt is dat ik deze "solo-wandelaars" constant om me heen zie: in het park, op straat, bij monumenten en bekende plekken, en toen besefte ik dat ik niet de enige was. Er zijn nog veel meer mensen die net als ik van wandelen houden!

Ik heb een hele goede en dierbare vriend, en een van de redenen dat we zo goed met elkaar overweg konden was dat hij ook van wandelen houdt. Hij is zeker strenger met zijn wandelingen en routines, en houdt zich er vaker aan dan ik. Het maakt deel uit van zijn dagelijkse routine om te gaan wandelen, en hij houdt echt oprecht van de activiteit. Toen we voor het eerst samen begonnen te wandelen, beseften we al snel: WOW, wandelen met iemand is echt leuk. Niet alleen samen trainen of oefenen, maar gewoon een wandeling die kon eindigen in een maaltijd, een drankje, ergens interessants. Het maakte niet uit, elke wandeling was anders, en het soort gesprekken die we hadden en de punten die we aansneden waren altijd interessant. Zelfs op dagen dat geen van ons beiden erg spraakzaam was, vonden we toch interessante onderwerpen om ons heen die geweldige gespreksstarters waren.

En toen werd mijn wandelervaring sociaal. Ik begon steeds meer mensen te vragen om met me te wandelen, om gewoon ergens heen te gaan wandelen en plezier te hebben tijdens het praten, en verrassend genoeg was de reactie fantastisch. Ik ontdekte dat er eigenlijk heel veel mensen zijn die net zoveel van wandelen houden als ik, en hoewel ze het misschien om andere redenen doen, genieten ze er net zo veel van als ik. Toen begon het idee langzaam in mijn hoofd vorm te krijgen.

Ik weet het nog goed. Het was op een bijzonder koude woensdag in oktober of november 2025. Ik had met mijn vriend afgesproken om die avond te wandelen. Ik was klaar met werken, het was 17.00 uur, ik vroeg mijn vriend of hij nog steeds zin had om te wandelen en hij zei dat hij nog iets had lopen en dat hij in het weekend wel met me mee zou gaan. Ik zei geen probleem en ging toch wandelen.

Die dag, dat weet ik nog, wilde ik heel graag iemand hebben om mee te praten. En ik herinner me dat ik door de stad liep in de kou en dacht: "Man, het zou fijn zijn als ik nu iemand had om mee te wandelen." En toen bleef ik denken: "Bestaat er niet een soort app waarbij je hem opent en letterlijk mensen kunt zien wandelen?" Ik stelde me een soort mooie kaart voor met live wandelingen die op dat moment plaatsvonden, weergegeven als groene markeringen, en geplande wandelingen weergegeven als kalenders, en ik kon deze UI letterlijk voor me zien:

Ik pakte mijn telefoon en terwijl ik liep begon ik erop te zoeken, en wat bleek? Zoiets bestond niet. Helemaal niet! Er zijn wel apps die je op een Tinder-achtige manier koppelen aan anderen in de buurt die willen wandelen, waarbij je naar links of rechts swipet voor wandelmaatjes (een best vreemd concept voor mij, maar oké), maar er was geen andere app zoals Walk With Me. Zelfs de naam "Walk With Me" werd geassocieerd met zelfreflectieve reizen en spirituele apps, wat het des te interessanter maakte om te zien dat dit merk niet geassocieerd werd met wat er letterlijk in de titel staat: het "wandelen" "met" iemand. Dus toen ik tijdens die wandeling het gat in de markt besefte, weet ik nog dat ik 180 graden omdraaide en rechtstreeks naar huis liep om aan de slag te gaan.

3 maanden later lanceerde Walk With Me op iOS en Android met alle functies en functionaliteiten, en ik kon niet trotser zijn op deze prestatie.