Czym jest zasada chodzenia 6 6 6? Szczere spojrzenie na trend

Obecnie panuje trend o nazwie zasada chodzenia 6 6 6, o który jestem nieustannie pytany. Ktoś widzi go w trzydziestosekundowym filmiku, liczby brzmią oficjalnie i chce wiedzieć, czy powinien wokół tego zreorganizować swój tydzień. Moje szczere zdanie jest takie, że część z tego to solidna rada, a część jest zupełnie przypadkowa. Wiedza o tym, co jest czym, uchroni Cię przed przestrzeganiem zasady, która nigdy nie była napisana z myślą o Tobie. Jeśli chcesz poznać szerszy obraz tego, co naprawdę daje codzienny nawyk chodzenia, opisałem to w osobnym artykule. Ten wpis dotyczy wyłącznie samej zasady.

Czym więc dokładnie jest zasada chodzenia 6 6 6?

Cztery liczby udające trzy. Spacerujesz przez 60 minut. Robisz to o 6 rano lub o 18 wieczorem. Przeznaczasz 6 minut na rozgrzewkę w spokojnym tempie, zanim przejdziesz do właściwego tempa, i 6 minut na schłodzenie na koniec. Sześćdziesiąt, sześć, sześć, sześć, ściśnięte w nazwę, która mieści się w opisie pod zdjęciem.

Możesz też spotkać się z nazwą metoda chodzenia 666 lub zasada chodzenia 6-6-6. To samo. Nazwa odgrywa tu kluczową rolę i myślę, że warto to głośno powiedzieć na samym początku, ponieważ chwytliwa nazwa to nie to samo co sprawdzony protokół.

To, co mi się w niej podoba, to konkretność. Większość porad dotyczących chodzenia to tylko wzruszenie ramion. Chodź więcej. Rób swoje kroki. Ruszaj się. Nic z tego nie mówi Ci, co masz robić o wpół do szóstej we wtorek. Ta zasada to robi, a konkretność to w większości to, co zamienia zamiar w nawyk.

Skąd wzięła się ta zasada i dlaczego ma to znaczenie

Nikt nie opublikował pracy naukowej zatytułowanej „zasada chodzenia 6 6 6”. Pojawiła się w mediach społecznościowych, rozprzestrzeniła, bo łatwo ją powtórzyć, i po drodze nabrała pozorów autorytetu. To nie powód, by ją odrzucać. Wiele naprawdę dobrych nawyków jest pakowanych w chwytliwe formaty i to opakowanie jest często powodem, dla którego ludzie faktycznie ich przestrzegają.

Zmienia to jednak sposób, w jaki należy traktować te liczby. Protokół z badania klinicznego zawiera konkretne dane, ponieważ te dane zostały przetestowane. Protokół z opisu pod postem zawiera konkretne dane, ponieważ konkrety brzmią wiarygodnie. Sześć nie jest magiczną liczbą dla rozgrzewki. Została wybrana, ponieważ rymuje się z pozostałymi szóstkami.

Użyteczne pytanie nie brzmi więc, czy zasada chodzenia 6 6 6 jest udowodniona. Brzmi: które z tych czterech liczb byś zachował, gdyby odkleić tę nazwę. Pozwól, że omówię je po kolei.

60 minut to część, która wykonuje prawdziwą pracę

Jeśli masz zachować jedną liczbę, zachowaj tę.

Godzina marszu to solidna dawka ruchu. Przy zwykłym tempie to około pięciu kilometrów i zazwyczaj daje to od sześciu do siedmiu tysięcy kroków za jednym razem. Badania stale wykazują, że regularne chodzenie w umiarkowanym tempie to jedna z najpewniejszych rzeczy, jakie możesz zrobić dla ogólnej sprawności, a godzina przez większość dni w tygodniu idealnie wpisuje się w zalecenia dotyczące zdrowia publicznego. Nic tu nie naciągasz. Po prostu robisz nudną, skuteczną rzecz.

Godzina zmienia również cel spaceru. Dwadzieścia minut to transport. Godzina to czas. Głowa zaczyna się oczyszczać gdzieś w okolicach trzydziestej minuty i z mojego doświadczenia wynika, że ostatnie dwadzieścia minut jest najlepsze. To moment, w którym przestajesz układać e-maile w głowie i naprawdę zauważasz, gdzie jesteś. Skrócenie spaceru do czterdziestu minut oznacza, że ponosisz cały koszt, a pomijasz nagrodę.

Ten kompromis jest jednak uczciwy. Godzina to dużo czasu do wygospodarowania, każdego dnia, na zawsze. Jeśli realnym wyborem jest godzina lub nic, wybierz trzydzieści minut i przestań się tym przejmować. Zasada, której trzymasz się cztery dni w tygodniu, jest lepsza niż idealna, którą porzucisz po dziewięciu dniach. Wolę, żebyś chodził kiepsko, niż żebyś nie chodził wcale.

Czy to musi być 6 rano lub 18 wieczorem?

Nie, i to jest liczba, z której zrezygnowałbym w pierwszej kolejności.

Argumentem za tymi dwoma przedziałami czasowymi jest to, że przypadają poza najgorętszą częścią dnia, zamykają standardowy dzień pracy i są łatwe do zapamiętania. Wszystko to ma sens. Żadne z nich nie dotyczy jednak Twojego ciała. W godzinie szóstej nie ma nic, co Twoje nogi mogłyby wykryć.

Poranne spacery pasują ludziom, których wieczory są zajęte przez plany innych. Wieczorne spacery pasują tym, którzy muszą otrząsnąć się z dnia pracy, zanim pójdą spać. Porównałem je rzetelnie w innym wpisie i szczery wniosek był taki, że różnica między rankiem a wieczorem jest znacznie mniejsza niż różnica między chodzeniem a niechodzeniem. Wybierz porę, która przetrwa zderzenie z Twoim rzeczywistym tygodniem.

Jedno zastrzeżenie, co do którego mam silne przekonanie. Jeśli godzina 6 rano oznacza spanie o godzinę krócej, to ta zasada kosztowała Cię więcej, niż Ci dała. Sen nie jest uczciwą wymianą za kroki, a spacer, przez który się przeciągasz po pięciu godzinach odpoczynku, to nie jest ten sam spacer.

Czy rozgrzewka i schłodzenie są przydatne, czy to tylko teatr?

Coś pomiędzy i zależy to całkowicie od spaceru.

W przypadku płaskiej, łatwej, godzinnej wędrówki w tempie konwersacyjnym, sześć minut rozgrzewki to po prostu pierwsze sześć minut spaceru. Nie naciągniesz sobie niczego, wychodząc spokojnie z domu. Ta instrukcja nie tyle jest błędna, ile zbędna, opisuje coś, co i tak zrobiłbyś domyślnie.

W przypadku spaceru z konkretnym celem, ta zasada ma swoje uzasadnienie. Jeśli idziesz dziarsko, pokonujesz wzniesienia lub wchodzisz pod górę, rozpoczęcie od spokojnego tempa przez pierwsze pięć lub dziesięć minut i ponowne zwolnienie na koniec to naprawdę sposób na uniknięcie sztywnych łydek i bolących kolan, które sprawiają, że ludzie rezygnują w trzecim tygodniu. To samo dotyczy każdego, kto wraca po długiej przerwie lub spaceruje w zimne dni, kiedy wszystko potrzebuje więcej czasu na rozgrzanie.

Zachowaj ideę, odrzuć stoper. Zasada, która się pod tym kryje, mówi, że środek spaceru powinien być najtrudniejszą częścią, a nie początek. Sześć minut to jeden ze sposobów na to. Wyczucie tego to inny sposób i działa równie dobrze.

Komu ta zasada naprawdę odpowiada

Chcę być sprawiedliwy, ponieważ dla jednej konkretnej osoby to działa naprawdę dobrze: dla kogoś, kto nigdy wcześniej nie chodził celowo i potrzebuje gotowego wzoru do naśladowania.

Ogólna instrukcja typu "chodź więcej" nie daje Ci nic, co mógłbyś wdrożyć dzisiejszego wieczoru. "Sześćdziesiąt minut, 18:00, spokojnie na początku i na końcu" daje Ci coś, co możesz zrobić bez podejmowania żadnych decyzji. To warte więcej, niż się wydaje. Większość ludzi nie rezygnuje z chodzenia dlatego, że wybrała zły protokół. Rezygnują, ponieważ nigdy nie było żadnego protokołu, tylko mglisty zamiar, który przegrywał każdą dyskusję z kanapą.

Jest też druga grupa, której to pomaga, i ta jest niedoceniana. Niektórzy ludzie potrzebują pozwolenia, aby poświęcić godzinę dla siebie. Nazwanie tego zasadą sprawia, że tę godzinę łatwiej obronić. „Robię mój spacer” brzmi inaczej niż „wychodzę na chwilę”, zarówno dla ludzi wokół Ciebie, jak i, szczerze mówiąc, dla Ciebie samego.

Jak bym to zmodyfikował

Oto wersja, którą przekazałbym pytającemu przyjacielowi.

Spaceruj godzinę, kiedy możesz, i trzydzieści minut, kiedy nie możesz, i traktuj tę krótszą wersję jako wygraną, a nie porażkę. Zaplanuj to na porę, która naprawdę pasuje do Twojego tygodnia, a potem broń tego czasu jak spotkania biznesowego. Zacznij spokojnie przez kilka minut i skończ spokojnie, zwłaszcza gdy środek jest szybki lub górzysty. Potem przestań cokolwiek liczyć i po prostu chodź regularnie, ponieważ konsekwencja bije na głowę każdy protokół, na który ktokolwiek nałożył jakieś liczby.

Następnie dodaj tę jedną rzecz, którą ta zasada całkowicie pomija. Kogoś, z kim będziesz chodzić.

Każda wersja tego trendu traktuje chodzenie jako samotne ćwiczenie z posłuszeństwa, co jest dokładnie tym podejściem, przez które ludzie rezygnują do lutego. Godzina samotnie o 6 rano to dyscyplina, a dyscyplina się kończy. Godzina z kimś, kto na Ciebie czeka, to po prostu coś, co teraz robisz, i to przetrwa złą pogodę, zły nastrój i kiepskie tygodnie.

Ta luka to jedyny powód, dla którego stworzyłem Walk With Me. Otwierasz mapę, widzisz aktywne spacery w Twojej okolicy oraz te zaplanowane na najbliższy czas, i albo prosisz o dołączenie, albo publikujesz własny spacer i pozwalasz ludziom w pobliżu Cię znaleźć. Nikt nie potrzebuje chwytliwej zasady, aby się pojawić, gdy na drugim końcu czeka człowiek.