Wandeltocht Krakau Oude Stad: van Sint-Floriaan Poort naar Wawel

Krakau is een van de zeldzame grote steden waar het beste ervan binnen een wandelbare ring zit, en deze route loopt de oude kroningweg van de noordelijke poort recht naar beneden naar het kasteel aan de rivier. Het is een van die zelfgeleide wandeltochten die je langzaam kunt doen, stoppend voor koffie wanneer een plein je aantrekt. Je zult iets onder de drie kilometer afleggen, allemaal vlak tot aan de korte klim naar Wawel aan het einde.

Voordat je vertrekt

Geef jezelf ongeveer twee uur in een gemakkelijk tempo, langer als je in het hoofdplein wilt zitten en naar de duiven en de trompettist wilt kijken. Ochtenden zijn rustiger en het licht op de baksteen is mooi, maar late namiddag heeft zijn eigen gloed wanneer het plein volloopt. Zorg voor comfortabel schoeisel, want de hele oude stad is kasseien en je voeten zullen dit voelen tegen het einde. Een licht laagje helpt het hele jaar door, want de schaduw tussen de hoge panden blijft koel zelfs in de zomer. Er is geen slecht seizoen voor deze wandeling. Lente en herfst zijn het zachtst, zomer gonst tot laat in de avond, en winter bestrooit de baksteen met sneeuw en vult het plein met de geur van glühwein. Neem wat contant geld mee voor een koffie of een snack uit de Doeken Hall, en laat jezelf ervan afgaan wanneer een binnenplaats of zijsteegje interessant lijkt, want in Krakau zijn de omwegen half van de beloning.

Sint-Floriaan Poort en de Barbacane

Begin aan de noordelijke rand van de oude stad, waar het laatste stuk van de middeleeuwse muur nog steeds staat. De Barbacane is het ronde bakstenen fort net buiten de lijn van de oude gracht, en de Sint-Floriaan Poort is de hoge poorttoren erachter. Dit was de formele ingang tot de stad, het punt waar koningen de optocht naar het kasteel begonnen, dus het is de eerlijke plek om te beginnen. Zet jezelf voor een moment onder de boog en kijk hoe dik de muren zijn. Aan de binnenkant van de poort vind je meestal lokale schilders die hun werk aan de oude steen hangen, wat een kleine traditie op zich is geworden. Zodra je door de boog gaat ben je in de historische kern, en het geluid van de moderne stad valt achter je weg. Vooruit loopt de straat die de wandeling zijn ruggengraat geeft.

Florianska Straat

Florianska is de drukke voetgangersgang die naar het zuiden van de poort naar het hoofdplein loopt. Het is de voornaamste benadering tot de oude stad voor eeuwen geweest, en het voelt nog steeds als een aankomst. De gebouwen buigen dicht in, hun begane gronden vol cafés en winkels, en boven de deuropeningen zie je oude gesneden tekens en heiligen weggestopt in hoekniksen. Zorg ervoor dat je je ogen omhoog houdt terwijl je loopt, want de beste details hier zitten op de bovenverdiepingen waar de menigte nooit kijkt. Het straatje is kort, en het bouwt een beetje anticipatie op, je naar voren trekkend totdat het steegje plotseling opent. Dat plotselinge vrijkomen van een eng straatje in een groot open plein is een van de grote kleine geneugten van wandelen in een middeleeuwse stad, en Krakau doet het beter dan bijna overal.

Sint-Mariakerk

Als het plein opent, rijzen de twee bakstenen torens van Sint-Maria aan je linkerhand op, opzettelijk niet gelijk en des te meer opvallend ermee. Dit is de kerk die elke bezoeker zich herinnert, deels vanwege de dieproad bakstenen en deels vanwege de trompetoproep die elk uur uit de hogere toren klinkt. Het deuntje breekt plotseling af, een buiging naar een verhaal over een wachter die halsmerk voor de waarschuwing werd afgebroken, en het halshouden ervan is vreemd bewegend in het echt. Zet jezelf ver genoeg terug om beide torens tegelijk op te nemen voordat je te dicht nadert. De voorkant van de kerk kijkt uit op een kleiner zijplein in plaats van het hoofdplein, wat gemakkelijk te missen is, dus loop rond de basis ervan om het van verschillende hoeken te zien. Van hier strekt het hele Rynek Główny zich voor je uit, en dat is waar je vervolgens naartoe gaat.